De hobbelige weg naar de straler

Baltic zeilschip zij-aanzicht

“Als je het schip eerst laat stralen, weet je meteen wat er onder al die roest zit. Maar grote kans dat je dan later nog een keer moet, als al het laswerk klaar is.”

Twee jaar geleden zaten we op een zonovergoten juni-dag in de (oude) kuip van de Baltic, samen met Olivier van Meer. Binnen stond alles nog op z’n plek. De giek wiegde zacht heen en weer in de wind. De kombuis rook naar verse koffie. “De hobbelige weg naar de straler” verder lezen

Het opbergdilemma

zeilen in auto opbergen

Vlak achter de mast stond ooit een grote, RVS bak. De bak was betimmerd met teakhout, tot de nok toe gevuld met zeilen en zelfs zonder inhoud niet te tillen.

Bij slecht weer zou de bak (leeg en op de kop) over de houten opbouw van de voorpiek geplaatst moeten worden, zodat er geen water in het vooronder kon lopen. Knappe jongen natuurlijk die die enorme bak bij storm leeghaalt en over de voorpiek zet… Geen optie dus, wat ons betreft. “Het opbergdilemma” verder lezen

Beton en tanks eruit

Baltic zeilschip beton bikken

Nu het schip op het droge staat, kunnen we verder met de tanks en het beton. In de kiel is beton gestort als ballast, en tussen de tanks en de huid zit een rand beton om de ruimte af te dichten.

Met name dat laatste randje, tussen de huid en de (verrotte en inmiddels verdwenen) tanks, is een beruchte plek waar roest op de huid kan ontstaan. Water/condens blijft op de rand staan of sijpelt er toch net tussen, en dat geeft zonder uitzondering ellende. “Beton en tanks eruit” verder lezen